ΧΡΩΜΑΤΑ

Ας μιλήσουμε σήμερα για τα χρώματα. Χρώματα που βλέπουμε καθημερινά, στον ουρανό, στη γη, ή ακόμα και στα μάτια των νεογνών!
Είναι γνωστό ότι το λευκό φως του ήλιου αποτελείται από κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, μπλε και ιώδες. Αυτό ονομάζεται ορατό χρωματικό φάσμα.
Ας σκεφτούμε ότι κάθε χρώμα είναι κύμα. Κάτι σαν τα κύματα της θάλασσας. Όπως γνωρίζετε τα κύματα μεταφέρουν ενέργεια, πχ μπορούν να σας σπρώξουν , έχουν μήκος κύματος, που είναι ας πούμε η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών κορυφών και τέλος έχουν ταχύτητα, την ταχύτητα του φωτός. Είναι μια ταχύτητα ίση με περίπου 300.000 ΚΜ/δευτερόλεπτο. Για να λάβετε μια ιδέα του πόσο μεγάλη είναι αυτή η ταχύτητα, αν τρέχατε με αυτήν θα μπορούσατε να κάνετε το γύρω της γης 7,5 φορές σε ένα δευτερόλεπτο!
Έχουν επίσης και συχνότητα, που είναι ανάλογη με την ενέργεια που <<κουβαλάει>>. Είναι ένα μέγεθος που ισούται με το αντίστροφο του μήκους κύματος. Για να σας ξεμπερδέψω αν ένα κύμα έχει μεγάλο μήκος κύματος, τότε έχει αντίστοιχα μικρή συχνότητα και αντιστρόφως. Αν ένα κύμα έχει μεγάλη συχνότητα και στεκόσαστε μπροστά του, θα δεχόσαστε κάθε στιγμή πολλά χτυπήματα. Οι κυματισμοί θα ήταν πυκνοί. Άρα θα είχε μικρό μήκος κύματος. Αντίθετα αν είχε μικρή συχνότητα, τότε θα είχε αραιό κυματισμό(μεγάλο μήκος κύματος) και έτσι κάθε στιγμή θα δεχόσαστε λίγα χτυπήματα.
Ας έρθουμε στα χρώματα. Αρχικά να πούμε ότι βλέπουμε ένα συγκεκριμένο χρώμα, ανάλογα με το ποιο από τα χρώματα του φάσματος φτάνει( ή ποιος συνδυασμός από αυτά και υπάρχουν άπειροι) στο μάτι μας. Γιατί ο ουρανός είναι μπλε? Γιατί το μπλε φως που έχει μεγαλύτερη ενέργεια από όλα τα άλλα χρώματα, άρα και μικρότερο μήκος κύματος, ανακλάται στα μόρια της ατμόσφαιρας(που οι διαστάσεις τους είναι ίσες με το μήκος κύματος) και διασκορπίζεται περισσότερο από τα άλλα. Το ίδιο συμβαίνει και με το ιώδες αλλά αυτό είναι λίγο σε σχέση με το μπλε, το οποίο και υπερισχύει.
Άρα γιατί ο ήλιος το πρωί είναι κίτρινος? Γιατί από το φάσμα έχει αφαιρεθεί το μπλε και το ιώδες (αυτά είναι σκόρπια στην ατμόσφαιρα) και τα χρώματα που απομένουν κάνουν το κίτρινο. Το δε απόγευμα ο ήλιος φαίνεται κόκκινος γιατί το φως, έχοντας να διανύσει πολύ μεγαλύτερο πάχος ατμόσφαιρας, απορροφάται πολύ περισσότερο. Μόνο το κόκκινο μπορεί να ταξιδεύει απερίσπαστο. Το κόκκινο είναι ισχυρό. Αντέχει!
Γιατί τα κάποια τριαντάφυλλα είναι κόκκινα? Όπως όλα τα σώματα τα άτομα που αποτελούν τα τριαντάφυλλα απορροφούν το λευκό φως δεσμεύουν όλα τα χρώματα, εκτός από το κόκκινο που το επανεκπέμπουν. Αυτό το κόκκινο φτάνει στα μάτια μας και έτσι τα βλέπουμε κόκκινα.
Γιατί τα σύννεφα είναι λευκά? Γιατί αποτελούμενα από μεγαλύτερα σωματίδια από ότι ο ατμοσφαιρικός αέρας ανακλούν όλο το ηλιακό φάσμα. Όλο το ηλιακό φάσμα είναι λευκό, άρα τα βλέπουμε λευκά. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε ότι το φως δεν φαίνεται! Φαίνεται μόνο αν προσπέσει σε ένα σώμα και ανακλαστεί. Αν κοιτάζατε έξω από το παράθυρο ενός διαστημοπλοίου, θα βλέπατε τον ήλιο σε μαύρο φόντο. Αφού δεν υπάρχουν σωματίδια ώστε το φως να ανακλαστεί τότε όλα φαίνονται μαύρα! Σκεφτείτε τα φώτα του αυτοκινήτου σας όταν έχει υγρασία ή όταν βρέχει, τότε βλέπετε τη δέσμη του φωτός.
Ας έρθουμε στα μωρά. Τα μωρά γεννιούνται χωρίς καμιά χρωστική ουσία στα μάτια τους. Η κόρη του ματιού τους αποτελείται από πολλά μικρά σωματίδια, που λόγω μεγέθους διαχέουν το μπλε φως περισσότερο από τα υπόλοιπα. Έτσι όλα γεννιούνται γαλανομάτικα. Αργότερα παράγεται η οριστική χρωστική ουσία και το χρώμα των ματιών αλλάζει. Μην βιαστείτε λοιπόν να πείτε σε ποιον μοιάζει το παιδί!
Όλοι έχετε θαυμάσει (αλλά και αναπολείτε!) τις παραλίες με τη ψιλή λευκή άμμο. Αυτό που ίσως δεν ξέρετε είναι ότι όσο πιο ψιλή είναι η άμμος τόσο πιο λευκή φαίνεται. Είναι το ίδιο φαινόμενο με τα σύννεφα που εξηγήσαμε πιο πάνω. Η ψιλή άμμος αποτελείται από πολύ μικρά σωματίδια που λόγω ακριβώς του μικρού μεγέθους τους ανακλούν όλο το φάσμα το φωτός. Άρα την βλέπουμε λευκή, παρόλο που έχει την ίδια σύσταση με την χοντρή άμμο που φαίνεται σκούρα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα θραύσματα του γυαλιού. Τα πολύ μικρά φαίνονται λευκά, ενώ τα μεγαλύτερα είναι διαφανή. Για τον ίδιο λόγο φαίνονται λευκά τα κύματα της θάλασσας όταν αφρίζουν(σπάει το κύμα σε μικρά θραύσματα).
Ας δούμε τώρα ποιος είναι ο υπεύθυνος μέσα στο μάτι μας και βλέπουμε τα χρώματα. Μέσα στο μάτι υπάρχουν τα ραβδία, που είναι ευαίσθητα στην ένταση του φωτός και τα κωνία που είναι υπεύθυνα για την αντίληψη των χρωμάτων. Ας τονίσουμε εδώ ότι οι γυναίκες διαθέτουν λίγο χαμηλότερο κατώφλι ευαισθητοποίησης των κώνων και για αυτό μπορούν να βλέπουν τα χρώματα λίγο καλύτερα από τους άνδρες.
Το φωτεινό σήμα αναλύεται πριν φτάσει στο οπτικό νεύρο και στη συνέχεια στο κύριο σώμα του εγκεφάλου. Έτσι ένα μέρος της σκέψης εκτελείται μέσα στο μάτι.
Αυτή ακριβώς η σκέψη προδίδεται από την ίριδα, το χρωματιστό μέρος του ματιού που διαστέλλεται και συστέλλεται ρυθμίζοντας το μέγεθος της κόρης. Αν βλέπουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο, μυρίζουμε κάτι ευχάριστο ή γευόμαστε κάτι που μας ευχαριστεί τότε οι κόρες αυτόματα μεγαλώνουν. Στις αντίθετες περιπτώσεις οι κόρες μικραίνουν.
Αν θέλετε λοιπόν να μάθετε αν σας αγαπά ξέρετε που να κοιτάξετε!

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΕΥΠΙΣΤΙΑ

Οι επιστήμονες έχουν την τάση να υιοθετούν μια ισχυρή άποψη για την αλήθεια,εφόσον αυτή βασίζεται σε παρατηρήσεις και πειράματα που έχουν όμοια αποτελέσματα.Η γλώσσα της επιστήμης είναι τα μαθηματικά, με την βοήθεια των οποίων ποσοτικοποιούνται οι παρατηρήσεις αυτές.
Η επιστήμη έχει συνέπεια. Δεν κρατάει ξένα σώματα μέσα στον χώρο της. Ότι συμβαίνει σε οποιοδήποτε σημείο μιας επιστημονικής θεωρίας, πρέπει να δένει με όλα τα υπόλοιπα. Ότι λέμε και ότι κάνουμε μέσα στο χώρο της επιστήμης ταιριάζει με όλα τα άλλα σαν ένα τεράστιο παζλ που δεν εχει κενά. Ότι δεν ταιριάζει αποκόπτεται και ξεχνιέται. Έχουν υπάρξει θαυμάσιες θεωρίες που όμως κατέρρευσαν γιατι δεν ήταν συνεπείς με το όλον ή περιείχαν ένα τόσο μα τόσο μικρό λάθος. Οι επιστήμονες κάνουν λάθη, αλλά διαθέτουν την σιγουριά ότι όταν τα κάνουν, υπάρχει πίσω τους μια ασφαλέστατη διαδικασία που θα τα αποκαλύψει.
Όταν ανακοινώνεται το αποτέλεσμα ενός πειράματος από κάποιο εργαστήριο, τότε δεκάδες άλλα παρόμοια εργαστήρια, εκτελούν το ίδιο πείραμα, αναπαράγοντας τις συνθήκες και επιβεβαιώνουν ή απορρίπτουν το αποτέλεσμα. Στην επιστήμη δεν υπάρχει χώρος για να κρυφτείς.
Η επιστήμη έχει αντικειμενικότητα. Δεν υπεισέρχονται προσωπικές απόψεις, αντιζηλίες, προκαταλήψεις και άλλα ψυχολογικά προβλήματα.
Παρόλα αυτά οι επιστήμονες πάντα ανησυχούν για οποιαδήποτε φιλοσοφική ασάφεια σχετικά με την πραγματικότητα ή τη σημασία της αλήθειας.
Η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολη δουλειά να καταφέρουμε τη φύση να μας αποκαλύψει τις <<αλήθειες>> της, και μάλιστα με τόσο πολύ θόρυβο που υπάρχει γύρω μας. Ο θόρυβος αυτός έχει την μορφή, εκτός των αντικειμενικών δυσκολιών σχεδίασης και πραγματοποίησης των πειραμάτων ή των μαθηματικών δυσκολιών, θεατών, καλοθελητών και τσαρλατάνων που σκορπίζουν περιττά εμπόδια στο δρόμο μας. Αυτό που πρέπει όμως να χαρακτηρίζει ένα επιστήμονα ,όπως τονίσαμε,είναι τουλάχιστον η συνέπεια. Οι αλήθειες που αφορούν την καθημερινή μας ζωή είναι τόσο πολύ(ή μήπως τόσο λίγο?) ανοιχτές στη φιλοσοφική αμφισβήτηση, όσο είναι και οι επιστημονικές αλήθειες. Τουλάχιστον δεν πρέπει να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Μια από τις επιταγές της Γαλλικής επανάστασης, η ισότητα, απαιτεί να μετράμε όλοι με το ίδιο μέτρο.
Τι συμβαίνει στην καθημερινή μας ζωή? Ψευδοεπιστημονικές ανοησίες αποτελούν ένα ενοχλητικά περίοπτο τμήμα της κουλτούρας της εποχής μας. Μιας εποχής που κυκλοφορούν οι περισσότεροι στην ιστορία της ανθρωπότητας άνθρωποι με <<πτυχία>>!
Ταυτόχρονα, αν ρίξετε μια ματιά στην τηλεόραση ή στα περίπτερα, μάλλον είναι η εποχή που κυκλοφορούν και οι περισσότερες ανοησίες!
Προσέξτε ένα παράδειγμα:Από άρθρο περιοδικού: πασίγνωστη σταρ του κινηματογράφου κάθε φορά που κάνει μπάνιο τοποθετεί 4 κομμάτια χαλαζία(ένας κρύσταλλος) στις 4 γωνιές της μπανιέρας. Γιατί όμως?Η συνταγή έχει ως εξής:Καθένας από τους 4 κρυστάλλους χαλαζία <<προγραμματίζεται>> για να εκπέμπει απαλή, στοργική(?),χαλαρωτική,κρυστάλλινη ενέργεια. Οι κρύσταλλοι παράγουν ένα πεδίο θετικής κρυσταλλικής ενέργειας(!) που θα περιβάλλει τον καθένα μέσα στο μπάνιο.
Προφανώς το περιοδικό έμμεσα προτρέπει τους επιρρεπείς αναγνώστες του να πράξουν το ίδιο μπας και δουν άσπρη μέρα!
Γλώσσα σαν και αυτή αποτελεί κόλπο εξαπάτησης. Ακούγεται αρκετά <<επιστημονική>>, κρύσταλλοι,χαλαζίας,πεδία, έτσι ώστε να εξαπατά τον αθώο και τον εύπιστο.
Παρατήρηση 1) Η λέξη προγραμματισμός είναι κάτι που αφορά υπολογιστές ή προετοιμασία μελλοντικών πράξεων η εργασιών με συγκεκριμένη σειρά και δομή. Η λέξη δεν σημαίνει τίποτε όταν αναφέρεται σε κρυστάλλους.
Παρατήρηση 2) Η ενέργεια και το πεδίο είναι έννοιες που ορίζονται πολύ προσεκτικά και επακριβώς από τη φυσική. Δεν βγαίνεις για ψώνια και μπαίνοντας σε κάποιο κατάστημα ζητάς και μισό κιλό πεδίο! Ενέργειες <<στοργικές>> ή <<κρυστάλλινες>> δεν υπάρχουν, είτε θετικές, είτε αρνητικές ,είτε και τα δύο μαζί!! Εγώ τουλάχιστον την στοργή την αντιλαμβάνομαι διαφορετικά!Δεν κυκλοφορεί και πολύ μεταξύ των ανθρώπων, αλλά πιστέψτε με:κανένας κρύσταλλος δεν θα σας την δώσει!!
Παρεμπιπτόντως την άλλη φορά που θα επισκεφτείτε και σεις (σαν άνθρωπος της εποχής μας βεβαίως!) τον εναλλακτικό θεραπευτή σας που ισχυρίζεται ότι εξισορροπεί τα ενεργειακά σας πεδία, σας προκαλώ να τον προκαλέσετε να σας πει τι εννοεί. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα καταλάβετε! Η απάντηση θα είναι ένα απόλυτο τίποτα!Η μια έκφραση που μου αρέσει:Ολοκληρωμένες βλακείες!
Περιόρισα το παράδειγμα μου σε κρυστάλλους, διότι έπρεπε κάπου να βάλω μια τελεία. Οι καταστάσεις όμως αυτές δεν έχουν τελειωμό. Η επινοητικότητα των αγυρτών που μας περιβάλλουν δεν γνωρίζει όρια. Η μήπως η ευπιστία μας? Ο Αινστάιν είχε πει κάτι πετυχημένο: Δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Για το πρώτο δεν είμαι καθόλου βέβαιος.
Τι άλλο έχουμε? <<Αγγέλους>>,<<μέντιουμ>>,<<τηλεπαθητική>>,<<ομοιοπαθητική>>,<<κβαντική θεραπεία>>,<<ραβδοσκόπους>>,<<ταρό>>,<<κρυστάλλινες σφαίρες>>,<<αντικείμενα με μαγικές ιδιότητες>> <<ζώδια>> και άλλα πολλά.
Είναι απορίας άξιον, πώς ο σημερινός ενημερωμένος(?) ή και εν πολλοίς μορφωμένος(?) άνθρωπος, θα άνοιγε με ευκολία το πορτοφόλι του για να δοκιμάσει ή να αποκτήσει όλες αυτές τις θαυμαστές ιδιότητες που του υπόσχονται οι τσαρλατάνοι, ενώ παραμένει επιφυλακτικός απέναντι στην επιστήμη. Πάντα είχα την απορία για το πόσο έχει ανέβει το μέσο πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων από την εποχή του μεσαίωνα. Δυστυχώς δεν υπάρχουν στοιχεία, αλλά αν υπήρχαν δεν αποκλείεται να είχαμε εκπλήξεις! Σε αυτό το σημειο έχω κάποια εξήγηση, αλλά αυτό είναι θέμα άλλου άρθρου.
Φαίνεται λοιπόν ότι είμαστε εύπιστες πειθήνιες αγελάδες, ανυπόμονα θύματα αγυρτών και απατεώνων, που μας αρμέγουν και παχαίνουν από το γάλα μας.
Φαίνεται επίσης ότι υπάρχει πολύς πλούτος, για οποιονδήποτε θέλει να εκπορνεύσει τη γλώσσα και το θαύμα της επιστήμης.
Μήπως όμως υπερβάλλουμε κάπως. Μήπως πρέπει να αφήσουμε το τρελό στην τρέλα του? Αν οι άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν σε σκουπίδια όπως η αστρολογία, ο μήνας γέννησης, πλανήτες και οι κρύσταλλοι με τις μαγικές ιδιότητες, γιατί να μην τους αφήσουμε? Μήπως όλα αυτά είναι ένα κακόγουστο αβλαβές αστείο?
Ο καθένας κάνει και πιστεύει ότι θέλει. Έτσι πρέπει να γίνεται.
Ωστόσο, είναι πολύ λυπηρό όταν σκεφτόμαστε όλα αυτά που χάνουν. Η επιστήμη είναι γεμάτη θαύματα! Το σύμπαν κρύβει τόσα μυστήρια, που για να κατανοηθεί και να εξερευνηθεί το μόνο που δεν χρειάζεται είναι η βοήθεια των μάγων, των πνευματιστών και των ψυχικών απατεώνων.Στην καλύτερη περίπτωση όλοι αυτοί αποτελούν μια ψυχοφθόρο παραζάλη, έναν ανούσιο θόρυβο. Στην χειρότερη είναι επικίνδυνοι καιροσκόποι και κερδοσκόποι.
Ένας άλλος κίνδυνος που ελλοχεύει, ο κυριώτερος κατά την γνώμη μου, είναι να δημιουργήσουμε ατόμα εύπιστα, οπαδούς της <<εύκολης λύσης>>, ατόμα επιφανειακά <<απροβλημάτιστα>> γεμάτα όμως άλυτα προβλήματα. Άτομα που θα αγχώνονται ακόμα και από το προφανές, και θα εμπιστεύονται την τύχη τους στον πρώτο τυχόντα, ο οποίος θα εκμεταλλεύεται την ευπιστία τους(για κάθε χρήση!) βομβαρδίζοντας τα με <<πανέμορφα>> και εύπεπτα λεκτικά σχήματα=επικερδείς μπαρούφες!
Ο πραγματικός κόσμος, όπως ορθά κατανοείται διά της επιστημονικής οδού, είναι, πιστέψτε το, βαθύτατα όμορφος,σαγηνευτικός και ανεξάντλητα ενδιαφέρων. Άνθρωποι που έχουν κατανοήσει την επιστημονική μέθοδο, επιλύουν καλύτερα τα καθημερινά τους προβλήματα και τουλάχιστον έχουν καταφέρει να ξεχωρίζουν το σημαντικό από το ασήμαντο. Έχουν καταφέρει να περιορίσουν τον θόρυβο.Έχουν καταφέρει τουλάχιστον να ξεχωρίσουν την βούρτσα από την πιπεριά!
Αξίζει να πείσουμε τους ανθρώπους, και εδώ έχουμε σοβαρή ευθύνη αλλά και αποστολή οι επιστήμονες, να καταβάλλουν σοβαρή προσπάθεια να τον κατανοήσουν,απερίσπαστοι από τα ψεύτικα θαύματα των γκουρού της New Age και των ιεροκηρύκων του παραφυσικού.
ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ